1. thalidomide faciəsi ilə yadda qalan dərmandır.
Thalidomide 1953-cü ildə Wilhelm Kunz tərəfindən almaniyada kəşf olunmuşdur. ilk vaxtlar antibiotik olaraq ixrac edilmişdir. Dərmanın həmçinin sedativ, trankvilizator və immunstimulyator təsiri də vardır. Sedativ təsirdə barbituratlar kimi toksiki olmadığına görə daha yararlı olduğu iddia olunurdu. Sonradan hamilələrdə ürək bulanmasının qarşısını kəsməsi aşkar olunduğundan bu məqsədlə də istifadəyə verilmişdir. Testlər isə heyvanlar üzərində aparılmış, amma teratogen təsiri yetərincə araşdırılmamışdır.
1956-cı ildən etibarən dərman həm sedativ maddə kimi, həm də hamilələrə istifadə üçün 20 ölkədə, onlardan da digər ölkələrə doğru yayılmağa başladı. Amerika, Türkiyə kimi ölkələr isə satışa icazə verməyərək bəladan uzaq oldular.
1959-cu ildə dərman istifadə edən şəxslərdə ciddi nevroloji zədələnmələr, nevritlər, 60-cı illərin əvvəllərindən isə hamilə qadınların doğulan uşaqlarının 40%-nin ölü, geriyə qalanların isə anadangəlmə anomaliyalara malik olduğu müşahidə olundu. Bu anomaliyalara isə əsas fokomeliya, yəni ətrafların olmaması, həmçinin gözlərin, daxili orqanların zədələnməsi aid idi.
1962-ci ildən etibarən bir çox ölkədə dərmanın satışına qadağa qoyulmuşdur. Lakin bəzi ölkələrdə geniş yayıldığından hələ də təsiri davam etməkdədir.
Əks effektlərin baxmayaraq hazırda dərman cüzam və xərçəng xəstəliyinin bəzi növlərində kimyəvi terapiya zamanı istifadə olunur.